Noud de Ponti woont al sinds 1 november 1976 in Tegelarijeveld. Een wijk waarvoor hij, samen met zijn vrouw, bewust heeft gekozen. In 1976 bestond de wijk grotendeels uit boomgaarden en akkerland. Noud zag de wijk veranderen, groeien, en soms ook worstelen.
“Toen we hier kwamen wonen, was het huis een experimenteel bouwproject waar mijn vrouw direct voor viel,” vertelt hij. In de vijftig jaar dat hij hier woont, heeft hij de wijk zien transformeren. Hoewel hij eerlijk is over de kwetsbaarheid van de buurt in de afgelopen decennia, ziet hij nu een positieve beweging.
Een natuurlijke buffer
Wanneer Noud aan tafel zit, kijkt hij uit over een bijzonder stukje Roermond, de nieuwe groenstrook die de gemeente heeft aangelegd langs de N280, vlak bij de kenmerkende drive-in woningen. Voor Noud is dit veel meer dan alleen een visuele verbetering.
“Het is voor de natuur een fantastische strook,” legt hij uit. “Er ligt een grote doorlopende wal tegen de N280 aan waar veel te doen is voor de fauna, zoals de das en de vos.”
Noud draagt zelf ook zijn steentje bij aan een groener Roermond. Zo doet hij mee aan het gemeentelijke project waarbij bewoners bloemenzaad kunnen ophalen om de biodiversiteit in eigen tuin te stimuleren. “Ik had al fruitbomen en zag altijd al vlinders en bijen, maar dit soort initiatieven helpen om de wijk op de lange termijn leefbaar te houden.”
De kunst van het samenkomen
Toch is groen alleen niet genoeg, het gaat ook om wat er op die plekken gebeurt. In de nieuwe groenstrook ligt ook een speeltuin, maar volgens Noud wordt deze nog niet optimaal benut. “Je ziet er wel mensen, maar nog niet genoeg,” observeert hij.
Voor hem is de speeltuin pas echt geslaagd als het een mengelmoes van de buurt wordt. “De kunst is dat kinderen met elkaar spelen, ongeacht of ze nu in een particulier koopappartement of in een sociale huurwoning wonen. De variatie in ontmoeting, die is er nu nog te weinig.”
Volgens Noud ligt de sleutel tot succes in de betrokkenheid van de bewoners. Groen is daarbij een belangrijk middel, maar de menselijke verbinding is het doel. “Inrichting is belangrijk, maar leefbaarheid is het hoofdpunt. Je moet investeren op plaatsen waar de wijk het meest kwetsbaar is.”
De blik vooruit
Als we Noud vragen waar hij nog kansen ziet, wijst hij naar het grote speelveld richting de Elmpterweg en de verdere verbindingen met de singels. Noud hoopt dat de planologen en de ecoloog van de gemeente Roermond deze lijn doorzetten. Daarbij benadrukt hij dat de leefbaarheid in de wijk bij alle toekomstige planologische ontwikkelingen het uitgangspunt moet zijn. Dit betekent dat bij iedere nieuwe stap de kritische vraag centraal staat: draagt deze ontwikkeling daadwerkelijk bij aan het versterken van de kwetsbare leefbaarheid in onze buurt?
Zijn conclusie over de toekomst van Tegelarijeveld is krachtig en hoopvol: “We gaan van een kwetsbare wijk naar een kansrijke wijk. Er komt meer structuur en aandacht voor de omgeving. Dat is een begin waar we op voort kunnen bouwen.”
